Taart en thee, de weg naar een eigen bedrijf

In mijn allereerste blog over budgetbeheer wil ik jullie vertellen hoe het voor mij allemaal begon.

 

In 2014 heb ik de stap gezet een eigen onderneming te beginnen als zelfstandig budgetcoach.

Wekelijks/ maandelijks kwam ik bij de mensen thuis en hielp hen met het op orde brengen van de administratie, het in kaart brengen van de schulden en het bijhouden van een kasboek.

Wat heb ik een fijne mensen leren kennen! Iedereen die zo openhartig was over zijn/haar probleem waar vaak schaamte bij komt kijken om het aan iemand te vertellen.

 

Mensen van alle leeftijden, iedereen had een ander verhaal.

 

Als ik kwam stond er vaak taart klaar en een lekker kopje thee. Ik heb genoten.

 

Toch liep ik tegen een probleem aan. Ik deed mijn werk goed, maar merkte dat ik minder grip had op de situatie. Bij budgetcoaching gaat het er natuurlijk om dat je als coach de mensen begeleid en een bepaalde richting in stuurt. Het is niet de bedoeling dat je de hele zaak overneemt, dan is het geen coaching meer.

 

De vraag van mensen met (hoge) schulden werd zo hoog dat ik besloot budgetbeheer toe te passen. Namens de klant neem ik contact op met alle schuldeisers en maak de betalingsafspraken welke passen binnen het budget van de klant.

Daarnaast is de bankrekening in beheer van de budgetbeheerder. Daar was de controle over de situatie weer.

Deze vorm van hulp was voor veel klanten een hele zorg minder. Vaak zitten zij er zo doorheen dat zij geen post meer durven te openen en angst hebben om de telefoon aan te nemen en contact op te nemen met de schuldeisers.

De druk vanuit de schuldeisers kan immers hoog oplopen.

 

Ondanks dat de mensen die een budgetcoachingstraject volgden een sterke wil hadden om uit de schulden te komen, was de drang om geld uit te geven vaak sterker. En dan ging het alsnog mis.

 

Om dat te voorkomen en de juiste zorg te kunnen bieden heb ik het roer omgegooid. Daarna ging het heel snel.

 

De aanmeldingen voor budgetbeheer en hulp bij schulden gingen zo snel dat ik mijn baan in loondienst (die ik naast mijn onderneming nog had) moest opzeggen.

Dat is dan een wens die uitkomt, je hart en ziel (en alle tijd die je hebt) kunnen stoppen in dat werk waar je zo van houdt.

 

Inmiddels is mijn onderneming uitgegroeid tot een waar bedrijf met personeel en zou ik mij geen leven zonder dit beroep kunnen voorstellen.